Eşim derviş gibi kadındır

Eşim derviş gibi kadındır
resim yok Editör paylaştı
09 Aralık 2012

Dizi çekimleri için Adana’da yaşayan Erkan Petekkaya ile İstanbul’a geldiği o tek günde, Beykoz’daki evinde buluşuyoruz. İlk izlenimim son derece beyefendi, bir o kadar da mütevazı ve samimi olduğu. Evlilik ve alkolle ilgili sorunlu zamanlarını atlatmış, kendisini işine ve ailesine adamış...

 

Nasıl bir çocukluktu sizinki? 
 
- Diyarbakırlıyız. Örf adet bilerek ama aynı zamanda özgür büyüdüm. 
 
Kaç kardeşsiniz? 
 
- İki... Bir de kız kardeşim var. 
 
Kalabalık Diyarbakır ailelerinden değilsiniz o halde?
 
- Aslında öyleyiz. Babamlar altı kardeş. Her hafta bir amca ya da halada kalınır, yer yatakları yapılırdı. İki kardeş olsak da o kalabalığı yaşadım.
 
Kalabalık ne kattı hayatına? 
 
- Yıllarca görüşme ama hasta olduğunu biri duysun, düğün olduğunu bir duysun, yığılırlar. Bir bakarsın kapıda 100 kişi var. Kalabalık ailenin değerini öyle günlerde anlıyorsun. 
 
Nerede oldu senin düğünün? Kaç kişi vardı? 
 
- 9 yıl önce Ankara’da. 1100-1300 arası kişi vardı. Çok kalabalıktı. Güzel bir düğündü.
 
Evlen oğlum diye bir aile baskısı var mıydı? Bir de şöhretler dünyasındasın ya, onlara uymayan bir şey yaparsın diye korkmuşlardır belki... 
 
- Korktular tabii. Ama ben akrabamın kızı ile evlendim. 
 
Nasıl yani? Ben olsam asıl bundan korkardım! 
 
- Ama uzak bir akrabam. İstanbul’da bir düğünde tanıştık. Şansıma da sevdiğim kadın uzak akrabam çıktı.
 
Çocukluğa dönersek tekrar, arkadaşlıkların nasıldı?
 
- Bildiğin mahalle arkadaşlıkları. Sokak kavgalarına giderdik birlikte. Sopaları alır girerdik birbirimize, sonra barışır futbol maçı yapardık. 
 
Küçükken ne olmak istiyordun? 
 
- Pilot. Ama babam “Aklım havada yaşayamam ben” dedi, izin vermedi. Mecburen vazgeçtim. F16 kullanmayı çok isterdim ama... Sonra bir ara konsolos olmak istedim. Ama sonunda her şeyi bırakıp tiyatro okudum. 
 
Nasıl oldu o keskin dönüş? 
 
- Tiyatronun ne olduğunu lise sona kadar bilmezdim. Sahne tozunu bir yuttum, oyun oynamadım ama şans eseri sahneye çıkmış oldum ve o an büyülendim. Üniversite sınavlarına birkaç ay kala her şeyi bıraktım, deli gibi çalıştım ve hayatımdaki ilk oyunumu sınavda oynadım.
 
En mutlu anın? 
 
- Çocuğumu kucağıma aldığım an... 
 
En mutsuz anın? 
 
- Hatırlamıyorum. 
 
Pişmanlıkların? 
 
- Özel şeyler, söyleyemem.
Peki özele girmeyen bir pişmanlığın yok mu? 
 
- Var, müzikle yeterince ilgilenemedim. Üniversitede yastıkları dizer, bagetle çalışırdım ama hayatımda davulun başına üniversite son sınıfta geçtim. O gün “Param olursa ilk iş bir davul alacağım” demiştim, aldım da. Nota da bilseydim keşke. Yetenekli olduğumu biliyorum çünkü.
 
Evlilik ne ifade ediyor? 
 
- Hayatı her şeyiyle paylaşmak. Acı tatlı her şeyi eşimle yaşıyorum. 
 
İlk başladığı günden beri nasıl devam ediyor? 
 
- Açıkçası artık daha iyi devam ediyor. Çocukluklarımız oldu, birbirimizin kıymetini daha iyi anladık. Onsuz olamayacağımı anladım mesela... 
 
Ne zaman anladın bunu? 
 
- Çok oldu anlayalı. Hemen hemen altı yıl... Tatsız olaylardan ders aldık... Hayatınızın 33’üncü yılında biri geliyor, evleniyor, çocuk yapıyorsunuz. Hayatı bir arada geçirmeye alışmak bir süreç tabii. Ama alıştık, olgunlaştık. İyi ki evlenmişim.
 
Kıskançlık var mı peki eşinde? 
 
- Beni yıpratacak kadar olmasa da vardı bir kıskançlığı. Ama o da değişti, atlattı onları. Ben bilirdim, söylemese de içten içe rahatsız olduğunu. Haklı da aslında. Ama ben evlenirken mesleğim bu diye söyledim. Yapacak başka şey bulsaydım belki bu mesleği bırakabilirdim. Şu an mesela, bu mesleği yapmaya devam edersen evliliğin devam etmeyecek deseler bırakırım. Her şeyden önce ailem...
 
Oyunculukla ilgili hedefin var mı? 
 
- Yok, hiçbir zaman da olmadı. Konservatuvara giderken de devlet tiyatrosuna gireceğim diye hedefim yoktu. Başardım, girdim mesela. Devlet Tiyatrosu’nda 12 sene çalıştım. 
 
Gençken popüler miydin? 
 
- Evet, çünkü serseri bir gençtim. Rahattım, blokajlarım yoktu. Etrafımda çok insan olurdu hep. İçimde kötülük yoktu, kimseyi kıskanmazdım. 
 
Hırsların var mı sence? 
 
- Onu da yapacağım, bunu da yapacağım diye hırslanmadım hiç. Sadece yaptığım her işi iyi yaptım, en iyisi için uğraştım. Çaycı olsam iyi çay yapardım, doktor olsam iyi doktor olurdum. Şu anda iyi miyim onu bilmiyorum, sanat olduğu için göreceli bir şey.
 
Tatil gününü nasıl geçirirsin? 
 
- Yatıyorum. Eskiden tatil günü çıkmazdım yataktan. Sanırım yaşlandım, artık uyuyamıyorum. En fazla 7 saat. Spor yapmıyorum ama havuza giriyorum. Yüzmeyi çok severim. Kışın havuzdaki buzu kırıp içine atladığım, yüzdüğüm olmuştur. 
 
Gece eğlencen? 
 
- Eskiden çok gezerdim. Yaşam enerjisi alırdım eğlenmekten. Şimdi başka şeyler aldı onun yerini. Doydum. 
 
Karşındakinde en çok neden nefret edersin? 
 
- Yalan ve art niyet... Planlı kötülük. Plansız kötülüğe bir şey demem, olabilir yani, insandır sonuçta, hata yapar.
 
 
Dini inançların? 
 
- Allah’tan korkarım. Yapılmaması gereken şeyler yapmış olsam da inancım kuvvetlidir. Benimle Allah arasında olan şeylerin hesabını öbür tarafta vereceğim. Açıklaması var bende. 
 
Bir dönem fazlasıyla içki kullandığını söyledin. Ama bu sorunun da üstesinden geldin. Bunları başarırken en büyük destekçin kimdi? 
 
- Karım. Ben de iyi bir baba, iyi bir koca ve iyi bir insanım ama eşim bana ikinci okul gibi geldi. Derviş gibi bir kadın. İyi ki onunla evlenmişim. Allah iyi ki onu benim karşıma çıkarmış. Sabretti ve beni o şekillendirdi.

facebook yorumları

haber yorumları

resim yok
Yorum yazabilmek için üye girişi yapmalısınız..
:-) :) :o) :c) :^) :-D :-( :-9 ;-) :-P :-p :-Þ :-b :-O :-/ :-X :-# :'( B-) 8-) :-\ ;*( :-* :] :> =] =) 8) :} :D 8D XD xD =D :( :< :[ :{ =( ;) ;] ;D :P :p =P =p :b :O 8O :/ =/ :S :# :X B) O:)
Kapat