polibo06 Üye Yorumları, Diziler Hakkında Yorumları,Hayranı Olduğu Oyuncular

uzun zamandir televizyon dizilerinden uzak kalmisken benimde en sevdigim aktör emre kinayla birlikte yeniden huzurumuza çikti. ikiside rolünün hakkini veren ender insanlardan. hersey bir yana o duygusal iclal hanim, öfkeli, sevecen ve koruyucu bir anne hatta mizahi bir asik eda hanim oluverdi. çok basarili, kendisinin yolu açik olsun.

azmin ve kararligin sembolü olacak kadar etkili bir rolle doktorlarda yer aldi. bu diziyi ilk basta seyretmek istemesemde ekran basinda tutup izlememe vesile oldu. ekmek teknesinde mazhar alanson'a gemileri yaktirmisti ya bakalim burda doktor beye neler yaptiracak. basarilarinin devamini dilerim.

basariyla özdeslesmis bu senaryo ve gönül ekibinin yaptigi bu dizinin ratinglere bakildiginda gelecegi umutsuz görünüyor. lakin cani gönlden umut ediyorum ki, bazi eksiklere ragmen bu yapiminda degeri en kisa sürede anlasilacaktir.herseyden önce bu ekibi bitirmek isteyenler karsisinda bu dizi bir fidan gibi günden güne büyümeliydi. sinema tadinda olan ilk iki bölümde geçmisin hikayesi ahçik türküsüyle birlikte sunulmustu. dizinin asil oyunculariyla idame edecek bölümleri bu hafta vizyona çikiyor bakalim hakkini verebileceklermi? yine de bir elestri yapmadan da geçemeyecegim. dizinin baslangicinda atasoy ve sasmaz soyisimlerinin sikligi beni rahatsiz etmedi desem yalan olur.

neticede bir kurgu adi üstünde dizi. rtükten ya da siyasilerden daha iliman bir yaklasim beklerdim. insanlarimiz içinde yer aldigi bir döngünün disina çikmak istemiyor ya da baska bir deyisle dönen çarklarin arasina bir sey koyulmamasi dislilerin bozulmamasi için siki sikiya baglanmis. peki çark yanlis yerde yanlis sekilde dönüyorsa birileri meydana çikip düzeltmek için çaba göstermesin mi. bu dizinin kapanmasini isteyen kisilere karsi rtük yöneticilerinden kudret sahibi olmalarini beklerdim. yöneticilik baskalarinin arzularini yerine getirmek degil, adaletli bir sekilde sistem olusturmaktir. eger gerçeklerden esinlenerek yapilan diziler yayindan kaldirilacaksa bugün yayinda olan dizilerin %90'i kaldirilmalidir. bunu da yapacak erdemlige sahip degilseniz, o koltukta da fazla oturmak her babayigide nasip olmaz. yok, konu terör ise göz ardi edemeyecegimiz bütün dünyanin bildigi sorunu kendimizden mi saklayacagiz yoksa kendimizi mi kandiracagiz. üzülüyorum halbuki adini bile koyamadigimiz ama varligini kabul ettigimiz bu sorunun asil kaynaginin egitimsizlik oldugunu bilmemize ragmen bu vurguya parmak basacak ve insanlarin bakis açilarini genisletip bazi hususlara özen gösterecek bir diziyi yayindan kaldirip siki rejim uygulayarak huzurlu oluyoruz. bir noktayi daha anlayamiyorum, bu dizi gençelere kötü örnek oluyormus belki haklilik payi vardir ama bu diziyle türkiye tanismadan önce sokaklarda kavga, okul köselerinde haylazlik eksik mi oluyordu. 80'li yillarda polat alemdar mi vardi. evet simdi o günlerle mukayese bile edilemeyiz ama tek nüansimiz "ben polat alemdar diyen cahil gençlerimiz". insallah yasaklar kisa sürede kalkar. her görüse saygi duyarim sonuna kadar dinlerim ama kendi bildigimi de savunurum.

eyvallah. nerde kalmistin. baslayipta bitiremedigin hikayeler havada kalan cümleler belki yeditepeli yusufa yakisirdi ama sana yakismazdi. layik oldugun yere iki aileyle tekrar tirmaniyorsun, tirnaklarinla kazimaya devam et abi. yolunu dört gözle bekleyen bu gariplerinde yüzüne bir tebessümü çok görme. basarilarinin daim olmasi dilegiyle.

necati sasmazi elestirenlere en güzel cevabi kendi verecek.yeni filmindeki rolü ile performasni ile kendini gösterecektir.buna eminim...eger bu rolün hakkini verirse bir tek polat alemdar degil her türlü oyunu oynayabilecek biri oldugunu ispatlayacaktir.

bu dizi için söylenecek tek söz yilin dizisi... çekimleri, senaryosu ve de muhtesem oyuncu kadrosu ile harikulade bir dizi. hayranlikla izliyorum, aski bu kadar içten ve gerçekçi anlatan baska bir dizi yok bence. ben yilmaz ile filiz'in birbirine çok yakistigini düsünüyorum. onlarin hikayesinin mutlu son ile bitmesini isterim. ayrica dizinin müzigide çok iyi, intizar çok dogru seçim...

bu diziyi bekledigimden çok daha güzel buldum. önce türkan soray'a olan hayranligimdan dolayi izlemistim, ama simdi senaryosu ve oyuncu kadrosu için izliyorum. örnek birçok olayi hayat öyküsünü içerisinde barindiriyor. bir annenin evlatlarina kavusabilmek için verdigi ölümüne mücadele anlatiliyor. bence bu, kadin programlarina çikip evladini terk ettigini anlatan kadinlara örnek olmali. bu dizi az da izlense yayindan kaldirimamali, hak ettigi degeri mutlaka bulacaktir...

arkadaslar bence, dürüst olmak gerekir, hani derler ya; yigidi vur ama hakkini ver. iste böyle bir vaka necati sasmaz'in polat macerasi.. ne yazik ki bizim medyamiz istedigini vezir, istedigini de bir anda rezil edebilecek kapasiteye sahip.. bu kötü mü tabi ki degil, yeter ki böyle bir gücü ülke olarak nasil kullanabilecegimizi bilelim. oynadigi rolün hakkini zamanla sonuna kadar verdi. bu kadar insanin gönlünde yer etmek için gerekli alin teri döktügünü görmezden geliyoruz. tiyatrocu sevdiklerimiz hepimizin içindeki bazi duygulara dogal olarak kapilabilirler. polat rolünü bugün hangi kisi canlandirmak ve hedefledikleri yere kavusmak istemezdi ki.. ama tüm bu olumsuz elestirileri büyük bir olgunlukla sinesine çeken ve hakli elestirilerden de kendine pay biçen bir insan, her seyden önce... bu isin ehilleri (ustalari) tabi ki necati sasmaz'i oyuncu olarak kabul etmeyecekler, lakin görmeleri gerekir ki karsilarinda zaten bunu kabul eden ve aksini iddia etmeyen bir derya, deniz mevcut.. bu tartismalardan uzak dizide verilmesi gereken mesaji adrese teslim etmeye çalisip, üstlendigi rolü en has sekilde icra edinmeyi ilke edinmis ve çaba sarfeden ayrica, aldigi her kurusu helal edebilme mücadelesinde olan adam gibi adam bence... dizide bir seyi kabul etmemiz gerekir ki; nice oyuncular girip çikmasina ragmen, dizi genis bir halk kitlesine ulasmayi basarabilmis ender bir yapim. her ne kadar senaryonun muhtesemligini ön plana çikarsakta, bu yemekte bir nebze de olsa sonunu düsünmeyen kahraman rolüne bürünmüs sahsiyetinde tuzu vardir degil mi ? arkadaslar... artik meyve veren agaci taslamayi birakalim da o meyvenin tadini almaya çalisip, agaci oraya dikene de gül uzatalim...

adi sevdamiydi ne? bende ona sürgündeyken rastladim. hem de umutsuzlugun yüregimi körükledigi, karamsarligin hayata bakis felsefem oldugu bir anda. rüzgara kapilmis sürükleniyorum havada uçan bos ve yirtik bir kagit parçasi misali. yasamin en zor darbelerini yemis, aci hamuru içinde yogrulmus, yoksulluk alinlarina vurulan bir damga haline dönüsmüs köse mahallelerin birinde...hani derler ya umut fakirin ekmek parasi. iste bu yolda, her seye ragmen ümidini yitirmeyen insanlarin yaydigi isigin limaninda... unutulmaya yüz tutmus ama teknolojiye inat ayakta durmaya çalisan lakin yillarin eskittigi ve sizlattigi yikik dökük harap virane bir evde. merdivenlerde ilerledigimde bile asirlardan beri çektigi yükün altinda ezilmis ve ihtiyarligi kabullenmis bir ah dercesine cizirdayan basamaklarin sesi kulagimda yankilaniyordu. kim bilir bu basamaklardan kimler geldi geçti. hangi duygular sevda irmagina döküldü. ne hüzünler, paha biçilmez servetlere degisilmeyecek ne mutluluklar. ve simdi neredeler, hayatin hangi kiyisina saplandi kaldilar. her yerinde ayri bir tarih ayri bir sir gizlenmis odalarda dolanirken sonunda karsima dogan günes misali kuytu bir kösede rafa atilmis insanlara küsmüs, derbeder bir haldeki sevdayla karsilastim. sordum derdi ne acep? derin bir nefes aldiktan sonra yutkunarak anlatmaya basladi. artik zaman mi degismis, bizim gibi duygulari en saf hislerle besleyen insanoglu mu anlayamiyorum. sevgi iki dudak arasinda baslayip bir anlik zevkle nihayet buluyor. agizdan o kadar rahat çikiyor ki seni seviyorum demek, halbuki bu kadar basit olmamali olamaz. insanlar bunu söyledigi zaman kalbinin duracagi korkusunu damarlarinda hissetmeli, ters bir yanit alip karsiliksiz sevdaya tutulmanin sikintisiyla titremeli, elleri buz kesmeli giyecegi atesten gömlegin sicakligi kavurmali ruhunu... duygular zevkten ve sefadan uzak, sevginin hazini almak için yasanmali. bir rüya gibi sevincin doruguna ulastigin anda uyandirilacaksin. bi milim ötede uzansan dokunacaksin ama sabun gibi elinden kayacagini hissedersin. karanlikta cemaline vuran yildiz bir anda kalbini aydinlatirken ansizin bulutlarin arasinda yok olmaya mahkum gibi. bilirsin onu çok seversin ama yanina gidip tek kelime etmekten korkarsin, sanki rüyadan uyanacak ve ruhuma ilaç olan bu mutluluk büyüsü bitecek dersin. oysaki kendi canindan can alip ona vermeye bile razisindir ama o bundan bihaberdar? velhasil artik ben bu yükü kaldiramiyorum, size üç harfli ?s? ile baslayan gitgide içimizdeki hayvani meydana çikaran bir sey hakim oldu nedir onu da bilemiyorum. belki de ben yaslandim bunu da sevdanin sebep oldugu bir dogal mutluluk olarak algilayamiyorum... kisacasi ben sevda olarak yanagimda süzülen gözyaslarini silmekle yetinsem bana kafi. mutluluk aranizda dolasiyor. yeter ki insanlar karsilastiklari olaylara olumlu bakabilse.. çogu insanda duydum ki sevgi karin doyurmuyor demek ki hayat agir ve sancili ben yerimi begendim. hayatla mücadele edemiyorum, kaybettim... herkes rabbimin reva gördügü yasama mahkum olurmus... hatamiz olduysa affola...